‘Je begrijpt mij gewoon niet!’

'Je begrijpt mij gewoon niet!'

Zoals in veel gezinnen barst bij ons ook wel eens de bom. Negen van de tien keer omdat we te snel hebben ingevuld wat de ander bedoelt, denkt of voelt zonder het zeker te weten. Onbegrip en vervolgens de verwijten naar elkaar: “Ja maar zeg dat dan gewoon!”

Maar jemig, wat is het lastig om op het juiste moment te delen hoe je je voelt als je zelf nog niet 1-2-3 begrijpt hoe je je voelt. Zowel als ouder en als kind. Of een mening te vormen over iets waar je nog niet over na had gedacht. Daar heb je even ruimte voor nodig. Tijd om de juiste woorden te vinden om het uit te leggen, om naar de ander te luisteren zodat je je allebei gehoord voelt. Dat klinkt toch een stuk fijner dan je onbegrepen en gefrustreerd blijven voelen?

Toch verlangen wij er allemaal naar dat de ander gewoon weet hoe je denkt. Ja, dat zou toch heerlijk zijn. Maar steeds weer blijkt dat niet zo te werken…. “Je begrijpt mij gewoon niet!”

 

Waarom is dat delen zo moeilijk? Wat heb je daarvoor nodig? Meer tijd?

 

Het vertrouwen dat je mag vertellen wat jij voelt, denkt en vindt zonder dat de ander meteen een oordeel heeft over wat jij vindt?

 

Oef lastig, want dat delen betekend misschien ook dat jullie beide het eens van een andere kant moeten bekijken en dat er iets gaat veranderen.

Maar hé, zie het als een experiment! Voor jullie samen, ouders én kinderen. Want we zijn allemaal anders, we beleven de wereld op onze eigen manier. Maar willen ook prettig samen leven, samen thuis zijn. Dat betekend experimenteren dus! Het kan écht leuk zijn om dit met je kind uit vogelen. Om meer van elkaar te weten te komen en zo meer te begrijpen van de ander, hoe hij/zij dit beleefd. Het is het waard! Want kinderen hebben écht een goede kijk op wat er zich afspeelt in huis. Het is vaak een eye-opener voor ons volwassenen.

 

TIP: download hier het mini-experiment ‘thuis’